از سخن‌های دیرینه: هنر جوی و با مرد دانا نشین/ چو خواهی که یابی ز بخت آفرین

داغداران هنر: دریغ‌یاد استاد علیرضا نظیف

شرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان

بزرگداشت هفتمین شب درگذشت استاد علیرضا نظیف به همت مؤسسۀ خردسرای فردوسی، شامگاه 29 دی ماه 1399 با حضور دکتر محمدجعفر یاحقی، دکتر محمدحسین پاپلی یزدی، مهندس هادی قائمی و بهمن خدادای برگزار شد. استاد مهدی کهیازی نیز با نوای تار خویش به هنرنمایی پرداخت.


دکتر محمدجعفر یاحقی اولین سخنران برنامه، دربارۀ پیوند استاد نظیف با خردسرای فردوسی، هنر همراه با عشق ایشان و اخلاق اجتماعی زیبندۀ وی سخن گفت و افزود: «صمیمیت با هنر و دلبستگی به کارش را در نواها و سیم‌های تارش منعکس می‌کرد». ایشان از خاطرۀ سفر گروهی خردسرای فردوسی به تاجیکستان نیز سخن به میان آورد و گفت: «آقای نظیف با دوستان اهل ذوق ما هر شب هنرنمایی می‌پرداخت و کام همه را خوش داشت. سفر به یادماندنی و خاطره‌انگیزی بود. دوستانی که در این برنامه هستند و در آن سفر تشریف داشتند، تأیید می‌فرمایند که اگر نظیف نبود، آن سفر معنا و خاطره‌انگیزی که در خاطره‌ها ایجاد کرد را هرگز نمی‌داشت».

همچنین دکتر پاپلی یزدی، مهندس قائمی و بهمن خدادای از خاطره‌ها، وجوه شخصیت استاد نظیف، اخلاق اجتماعی و سخاوت وی سخن گفتند.

گزارش: سمیه کریمی‌پور